Linkse indoctrinatie in het onderwijs bestaat alleen tussen de oren van populisten

Behalve dat dit praktijken uit heel donkere tijden zijn, zoals de Chinese Culturele Revolutie en de tijd van senator McCarthy in de VS, die in een democratische rechtsstaat en parlementaire democratie als de onze niet thuishoren en zeker niet vanuit de partij die de grootste is in de eerbiedwaardige Eerste Kamer der Staten-Generaal, is het ook opmerkelijk trouwens dat we al dik 17 jaar om de oren geslagen worden met het aan Voltaire toegeschreven veel gebruikte citaat “Ik ben het niet eens met wat je zegt, maar ik zal het recht om het te zeggen tot de dood toe verdedigen”. Kennelijk gaat op rechts het recht van vrije meningsuiting niet verder dan “Ik vind dat jij moet kunnen zeggen wat ik vind”. Ik heb nog nooit grotere flauwekul in mijn leven gehoord als ‘linkse indoctrinatie in het onderwijs’. Alsof kinderen en jongeren zich ook maar iets aantrekken van wat ouders of docenten zeggen.

Ik heb tot mijn 23e in het onderwijs rondgelopen en ben daarna 9 jaar personeelsfunctionaris in het onderwijs geweest. De meest gangbare partijen waren CDA en VVD of klein-rechts, ChristenUnie en SGP; die vallen vast onder “uiterst linkse” partijen. In sollicitatiegesprekken mag je niet vragen naar politieke voorkeur en dat gebeurde ook nooit en politieke voorkeur is géén, ik herhaal, géén reden voor ontslag. Op mijn Hogeschool ging elk College ongeveer over het heil van de vrije markt en privatisering en hoe P&O de bedrijfsvoering ‘rendabeler’ kon maken. Tot de standaarduitrusting van mijn HBO personeel en arbeid hoorde de Samsonite. Als er al indoctrinatie in het onderwijs plaatsvindt, dan is die eerder rechts dan links.

Niet alleen is een klopjacht op docenten on-Nederlands, maar ook intimiderend en ronduit bedreigend vanuit boven ons gestelde politici die zich niet eens met inhoud van onderwijs en opstelling van de school als werkgever hebben te bemoeien. Dat is aan schoolbestuur, zo is dat al sinds 1917 in Nederland geregeld. Als Forum voor Democratie dit doorzet gaat ze vanzelf -en terecht- in aanvaring komen met onze stijl Orthodox-Gereformeerde broeders die Forum stemmen, en laten die nu goed zijn voor ongeveer 1 van de 13 senaatszetels. Orthodox Gereformeerden vinden namelijk -volkomen terecht- dat de overheid met zijn tengels van hún onderwijs hoort af te blijven.

Tot slot, ik ben van mening dat de heren en dames die lid zijn van Forum, als ze dat nog niet gedaan hebben, hun partijleider maar eens moeten aanspreken op zijn speech op de IJzerwake, zijn gesprekken met de heer LePen en Jared Taylor en de heer Hiddema op zijn naar mijn bescheiden mening op zijn minst empatieloze uitspraken over de NSB en de weduwe Rost van Tonningen in diverse publicaties. Dat is geen “demonisering”, maar een kwestie van politieke hygiëne.

Als Nederlands staatsburger met directe familieleden die omgekomen zijn in WO II heb ik grote problemen met die uitspraken. De NSB was geen “boerenbelangenbehartigersorganisatie”. Mijn grootvader, een kleine Achterhoekse boer, die 5 jaar onderduikers op de boerderij had en wiens buurman ‘fout’ was, draait zich om in zijn graf. Daarover zwijgen zou lekker gemakkelijk zijn, maar het zou als verraad voelen naar mijn moeder die haar broer door verraad van twee NSB-ers en haar broertje en haar zus als gevolg van ziekte, verzwakt door de oorlog, verloor. Mijn moeder werd slechts 68 en het verlies van haar broer, broertje en zus op jonge leeftijd en een oorlogstrauma speelden daar denk ik een niet onbelangrijke rol in.

Mijn grootmoeder overleed op 59 jarige leeftijd en het verlies van 3 van haar 6 kinderen speelde daar een grote rol in. Ik word fysiek onpasselijk van politici die leuteren over ‘vroeger toen we nog exotische oorden veroverden’. Ik denk aan mijn oom die, na een oorlog die hem een zus en twee broers kostte, via Kamp Amersfoort naar Indonesië werd gestuurd. Het Kamp waar zijn broer 3 jaar ervoor ongetwijfeld kennis maakte met ‘De Rozentuin’ en een paar weken zat voor hij gedeporteerd werd naar Duitsland en daar om het leven kwam. Die oom offerde voor dit land 3 jaar van zijn leven op als dienstplichtig militair in toenmalig Nederlands-Indië. Die oom kwam als door een Godswonder als enige overlevende van zijn peleton uit het oerwoud. Die oom kreeg te horen onderweg naar Bali, dat hij ‘de laatste kogel voor zichzelf moest bewaren’. Hij moest als 19 jarige maten van hem, die even oud waren, ‘kisten’ en begraven. Hij vond ze vaak in het oerwoud met de afgesneden geslachtsdelen in de mond gepropt.

En dan hoor ik jochies van het niveau Sid Lukassen leuteren over ‘eindstrijd’. Dit soort jochies heeft geen flauw benul wat oorlog inhoudt. Ik een klein beetje dankzij een moeder en vader met de nodige oorlogsbalast. Mijn vader van 92 wordt nog wel eens gillend wakker omdat hij de bommen op Bocholt of Emmerich weer ziet vallen of de geallieerde bommenwerpers weer over hoort vliegen naar het Ruhrgebied, terwijl luchtalarm uit vier richtingen staat te janken en het luchtafweergeschut rond de boerderij staat te bulderen. Of hij droomt van die keer dat hij beschoten werd door een Engels jachtvliegtuig omdat hij, zo dicht bij de grens, voor een Duitser werd aangezien. Of hij droomt van de hevige gevechten om zijn geboortedorp in maart 1945. Dit soort politici moeten ook mij vertegenwoordigen.

Ik kijk naar de brief van de oorlogsgravenstichting en ik probeer me al dagen voor te stellen hoe iemand die op de IJzerwake speechte, bij de Dam een krans legt, of hoe iemand van een partij die een meldpunt tegen “linkse indoctrinatie” instelt een herdenkingsspeech bij de Dokwerker moet houden. Het mag bekend zijn dat daar linkse, merendeels communistische stakers herdacht worden.

Wilco Veldhorst